Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/347 van de Commissie van 2 maart 2015 inzake de onverenigbaarheid van bepaalde doelstellingen in de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad ingediende nationale plannen of plannen voor functionele luchtruimblokken met de EU-wijde prestatiedoelen voor de tweede referentieperiode, en met aanbevelingen voor de herziening van deze doelen (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 1263) (Slechts de teksten in de Bulgaarse, de Duitse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Maltese, de Nederlandse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, Slowaakse, de Spaanse en de Tsjechische taal zijn authentiek) (Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijke Europese luchtruim („de kaderverordening”)1, en met name artikel 11, lid 3, onder c)
(1) Volgens Verordening (EG) nr. 549/2004 moeten de lidstaten nationale plannen of plannen voor functionele luchtruimblokken (FAB) vaststellen, met inbegrip van bindende nationale doelstellingen of doelstellingen op het niveau van de FAB's, waarbij wordt gezorgd voor samenhang met de EU-wijde prestatiedoelen. In die verordening is ook bepaald dat de Commissie de samenhang van die doelstellingen moet beoordelen op basis van de in artikel 11, lid 6, onder d), vermelde criteria en dat de Commissie kan besluiten aanbevelingen te doen wanneer zij vaststelt dat niet aan deze criteria is voldaan. In Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013 van de Commissie2 zijn gedetailleerde voorschriften ter zake vastgesteld.
(2) Bij Uitvoeringsbesluit 2014/132/EU van de Commissie3 zijn EU-wijde prestatiedoelen voor de prestatiekerngebieden veiligheid, milieu, capaciteit en kosteneffectiviteit voor de tweede referentieperiode (2015-2019) vastgesteld.
(3) De lidstaten hebben vóór 1 juli 2014 de prestatieplannen, allemaal op het niveau van de FAB's, bij de Commissie ingediend. In een aantal gevallen werd eerst alleen een ontwerp ingediend. Een aantal plannen is achteraf gewijzigd via addenda of corrigenda; het laatste daarvan dateert van 9 januari 2015. Voor haar beoordeling heeft de Commissie zich gebaseerd op de meest recente ingediende informatie.
(4) Het prestatiebeoordelingsorgaan, dat de Commissie moet bijstaan bij de tenuitvoerlegging van de prestatieregeling overeenkomstig artikel 3 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013, heeft op 7 oktober 2014 een eerste beoordelingsverslag en op 15 december 2014 een bijgewerkte versie van dat verslag bij de Commissie ingediend. Voorts heeft de Commissie van het prestatiebeoordelingsorgaan verslagen ontvangen op basis van informatie van nationale toezichthoudende autoriteiten over het toezicht op de prestatieplannen en doelstellingen, welke zijn ingediend overeenkomstig artikel 18, lid 4, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013.
(5) Voor het prestatiekerngebied capaciteit is de samenhang van de door de lidstaten ingediende doelstellingen voor „en route” ATFM-vertraging (Air Traffic Flow Management) beoordeeld, overeenkomstig het beginsel dat is neergelegd in punt 4 van bijlage IV bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013, aan de hand van de respectieve FAB-referentiewaarden voor capaciteit die, als ze worden toegepast, op EU-niveau waarborgen dat het EU-wijde prestatiedoel, welk door de netwerkbeheerder is berekend en vermeld is in de recentste versie (juni 2014) van het operationele netwerkplan (2014-2018/2019), wordt gehaald. Uit die beoordeling is gebleken dat de doelstellingen die door België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Nederland zijn ingediend met betrekking tot FABEC, door Oostenrijk, Kroatië, Tsjechië, Hongarije, Slowakije en Slovenië met betrekking tot FABCE, door Cyprus, Griekenland, Italië en Malta met betrekking tot Blue Med FAB, door Bulgarije en Roemenië met betrekking tot Danube FAB en door Portugal en Spanje met betrekking tot SW FAB niet in overeenstemming zijn met de respectieve referentiewaarden en derhalve niet in samenhang zijn met het desbetreffende EU-wijde prestatiedoel.
(6) Wat het prestatiekerngebied kosteneffectiviteit betreft, zijn door de lidstaten ingediende doelstellingen, uitgedrukt in vastgestelde en-route-eenheidskosten, beoordeeld overeenkomstig de beginselen die zijn vastgesteld in punt 5, in samenhang met punt 1, van bijlage IV bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013, door rekening te houden met de tendens van de vastgestelde en-route-eenheidskosten in de tweede referentieperiode en in de eerste en de tweede referentieperiode samen (2012-2019), het aantal diensteenheden (verkeersprognose) en het niveau van de vastgestelde en-route-eenheidskosten in vergelijking met lidstaten met vergelijkbare operationele en economische omstandigheden. Uit die beoordeling is gebleken dat de doelstellingen die zijn ingediend door Oostenrijk en Slowakije met betrekking tot FABCE, door België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Nederland met betrekking tot FABEC en door Italië met betrekking tot Blue Med FAB niet in overeenstemming zijn met de EU-wijde prestatiedoelstelen, om de hierna uiteengezette redenen.
(7) De doelstellingen van Oostenrijk zijn gebaseerd op een geplande verlaging van zijn vastgestelde en-route-eenheidskosten tijdens de tweede referentieperiode met gemiddeld 3,5 % per jaar. Hoewel dit iets meer is dan de beoogde verlaging van de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten in de tweede referentieperiode (– 3,3 % per jaar), ligt de geplande verlaging ij de eerste en tweede referentieperiode samen lager dan de tendens op EU-niveau (– 1,1 % per jaar in vergelijking met – 1,7 % per jaar). Bovendien zijn de doelstellingen gebaseerd op geplande vastgestelde en-routekosten bij het begin van de tweede referentieperiode die 8 % hoger zijn dan de werkelijke en-routekosten die in het jaar 2013 zijn gemeld. Als gevolg daarvan is de verbetering van de kosteneffectiviteit in de eerste referentieperiode niet op passende wijze in aanmerking genomen bij het vaststellen van de doelstellingen voor de tweede referentieperiode. Bovendien is de doelstelling voor 2019 gebaseerd op geplande vastgestelde en-route-eenheidskosten die aanzienlijk hoger zijn (+ 20 %) dan de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten van de lidstaten met operationele en economische omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van Oostenrijk en ongeveer 19 % hoger dan het EU-wijde prestatiedoel voor 2019.
(8) De doelstellingen van Slowakije zijn gebaseerd op een geplande verlaging van zijn vastgestelde en-route-eenheidskosten tijdens de tweede referentieperiode met gemiddeld 2,6 % per jaar. Dit is minder dan de beoogde verlaging van de gemiddelde EU-wijde vastgestelde eenheidskosten in de tweede referentieperiode (– 3,3 % per jaar). Hoewel de geplande verlaging van de vastgestelde en-route-eenheidskosten in de eerste en de tweede referentieperiode samen enigszins groter is dan de tendens op EU-niveau (– 2,1 % per jaar tegenover – 1,7 % per jaar), is de doelstelling voor 2019 gebaseerd op geplande vastgestelde en-route-eenheidskosten die aanzienlijk hoger zijn (+ 18,6 %) dan de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten van de lidstaten waarvan de operationele en economische omstandigheden vergelijkbaar zijn met die van Slowakije.
(9) België en Luxemburg hebben een gemeenschappelijke heffingszone. Hun doelstellingen zijn gebaseerd op een geplande verlaging van de vastgestelde en-route-eenheidskosten tijdens de tweede referentieperiode met gemiddeld slechts 0,2 % per jaar. Dit is aanzienlijk minder dan de beoogde verlaging van de gemiddelde EU-wijde vastgestelde eenheidskosten in de tweede referentieperiode (– 3,3 % per jaar). Ook in de eerste en de tweede referentieperiode samen ligt de geplande verlaging van de vastgestelde en-route-eenheidskosten niet in de lijn van de EU-wijde tendens (– 0,4 % in plaats van – 1,7 %). Bovendien is de doelstelling voor 2019 gebaseerd op geplande vastgestelde en-route-eenheidskosten die hoger zijn (+ 3,7 %) dan de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten van de lidstaten met operationele en economische omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van België en Luxemburg en ongeveer 27 % hoger dan het EU-wijde prestatiedoel voor 2019.
(10) De doelstellingen van Frankrijk zijn gebaseerd op een geplande verlaging van zijn vastgestelde en-route-eenheidskosten tijdens de tweede referentieperiode met gemiddeld slechts 0,7 % per jaar. Dit is aanzienlijk minder dan de beoogde verlaging van de gemiddelde EU-wijde vastgestelde eenheidskosten in de tweede referentieperiode (– 3,3 % per jaar). Ook in de eerste en de tweede referentieperiode samen ligt de geplande verlaging van de vastgestelde en-route-eenheidskosten niet in de lijn van de EU-wijde tendens (– 0,2 % in plaats van – 1,7 %). Bovendien zijn de doelstellingen gebaseerd op geplande vastgestelde en-routekosten bij het begin van de tweede referentieperiode die 6,2 % hoger zijn dan de werkelijke en-routekosten die in het jaar 2013 zijn gemeld. Als gevolg daarvan is de verbetering van de kosteneffectiviteit in de eerste referentieperiode niet op passende wijze in aanmerking genomen bij het vaststellen van de doelstellingen voor de tweede referentieperiode. De doelstelling voor 2019 is gebaseerd op geplande vastgestelde en-route-eenheidskosten die enigszins lager zijn (– 2,8 %) dan de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten van de lidstaten met operationele en economische omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van Frankrijk, maar ze ligt ongeveer 23 % boven het EU-wijde prestatiedoel voor 2019.
(11) De doelstellingen van Duitsland zijn gebaseerd op een geplande verlaging van zijn vastgestelde en-route-eenheidskosten tijdens de tweede referentieperiode met gemiddeld 1,1 % per jaar. Dit is aanzienlijk minder dan de beoogde verlaging van de gemiddelde EU-wijde vastgestelde eenheidskosten in de tweede referentieperiode (– 3,3 % per jaar). Ook in de eerste en de tweede referentieperiode samen ligt de verlaging van de vastgestelde en-route-eenheidskosten niet in de lijn van de EU-wijde tendens. De kosten stijgen zelfs (+ 0,7 % in plaats van – 1,7 %). Bovendien is de doelstelling voor 2019 gebaseerd op geplande vastgestelde en-route-eenheidskosten in 2019 die aanzienlijk hoger zijn (+ 26,6 %) dan de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten van de lidstaten met operationele en economische omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van Duitsland en ongeveer 52 % hoger dan het EU-wijde prestatiedoel voor 2019.
(12) De doelstellingen van Nederland zijn gebaseerd op een geplande verlaging van zijn vastgestelde en-route-eenheidskosten tijdens de tweede referentieperiode met gemiddeld slechts 0,3 % per jaar. Dit is aanzienlijk minder dan de beoogde verlaging van de gemiddelde EU-wijde vastgestelde eenheidskosten in de tweede referentieperiode (– 3,3 % per jaar). Ook in de eerste en de tweede referentieperiode samen ligt de geplande verlaging van de vastgestelde en-route-eenheidskosten niet in de lijn van de EU-wijde tendens (– 0,3 % in plaats van – 1,7 %). De doelstelling voor 2019 is gebaseerd op geplande vastgestelde en-route-eenheidskosten die enigszins lager zijn dan de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten van de lidstaten met operationele en economische omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van Nederland (– 3,7 %), maar ze ligt ongeveer 18 % boven het EU-wijde prestatiedoel voor 2019.
(13) De doelstelling van Italië is gebaseerd op een geplande verlaging van zijn vastgestelde en-route-eenheidskosten tijdens de tweede referentieperiode met gemiddeld 2,8 % per jaar. Dit ligt niet in de lijn van de beoogde verlaging van de gemiddelde EU-wijde vastgestelde en-route-eenheidskosten in de tweede referentieperiode (– 3,3 % per jaar). Ook in de eerste en de tweede referentieperiode samen ligt de geplande verlaging van de vastgestelde en-route-eenheidskosten van Italië niet in de lijn van de EU-wijde tendens (– 1,4 % in plaats van – 1,7 %). Bovendien is de doelstelling voor 2019 gebaseerd op geplande vastgestelde en-route-eenheidskosten die aanzienlijk hoger zijn (+ 16,6 %) dan de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten van de lidstaten met operationele en economische omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van Italië en ongeveer 25 % hoger dan het EU-wijde prestatiedoel voor 2019.
(14) Het is dan ook passend dat de Commissie aanbevelingen doet met betrekking tot de nodige maatregelen die de lidstaten moeten nemen om ervoor te zorgen dat hun nationale toezichthoudende instanties herziene prestatiedoelstellingen voorstellen die tegemoetkomen aan de in dit besluit vastgestelde onverenigbaarheden. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 549/2004 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013 is het vervolgens aan de betrokken lidstaten om de herziene prestatiedoelstellingen vast te stellen en deze aan de Commissie mee te delen binnen een termijn van vier maanden na de kennisgeving van dit besluit.
(15) Om de onverenigbaarheden op het prestatiekerngebied capaciteit aan te pakken, moet ervoor worden gezorgd dat de herziene prestatiedoelstellingen ten minste in overeenstemming zijn met de in het operationeel netwerkplan uiteengezette FAB-referentiewaarden met betrekking tot capaciteit. Als in het operationeel netwerkplan herstelmaatregelen of risicobeperkende maatregelen zijn gespecificeerd om ervoor te zorgen dat de relevante FAB-referentiewaarden worden gehaald, moeten de desbetreffende lidstaten bij de herziening van de prestatiedoelstellingen rekening houden met deze maatregelen.
(16) Om de onverenigbaarheden op het prestatiekerngebied kosteneffectiviteit aan te pakken voor Oostenrijk, Slowakije, België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Italië, moeten de prestatiedoelstellingen inzake kosteneffectiviteit, uitgedrukt in vastgestelde en-route-eenheidskosten, neerwaarts worden herzien, zodat ze in de lijn liggen van de verlaging van de gemiddelde vastgestelde en-route-eenheidskosten op EU-niveau in de tweede referentieperiode en in de eerste en tweede referentieperiode samen.
(17) Bovendien moeten bij de herziening van de prestatiedoelstellingen inzake kosteneffectiviteit ook de relevante verkeersprognoses waarop die doelstellingen zijn gebaseerd, worden herzien. Voor België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Nederland moeten de geraamde diensteenheden in de tweede referentieperiode worden verhoogd in het licht van de vastgestelde toename van het verkeer in 2014. Italië daarentegen moet zijn geraamde diensteenheden in de tweede referentieperiode verlagen in het licht van de werkelijke verkeerscijfers.
(18) De Commissie heeft de betrokken lidstaten geraadpleegd over de aanbevelingen in dit besluit, overeenkomstig artikel 14, lid 3, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013.
(19) De maatregelen in dit besluit zijn in overeenstemming met het advies van het Single Sky Comité,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Artikel 2
Artikel 3
Artikel 4
Artikel 5
-
PB L 96 van 31.3.2004, blz. 1.
(terug) -
Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013 van de Commissie van 3 mei 2013 tot vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties (PB L 128 van 9.5.2013, blz. 1).
(terug) -
Uitvoeringsbesluit 2014/132/EU van de Commissie van 11 maart 2014 tot vaststelling van de EU-wijde prestatiedoelstellingen voor het Europees netwerk voor luchtverkeersbeheer en de alarmdrempels voor de tweede referentieperiode 2015-2019 (PB L 71 van 12.3.2014, blz. 20).
(terug)